Το σύνδρομο του "καλού παιδιού" - Δάρδαλης Γεώργιος

 

Το "καλό παιδί" είναι ένας πολύ ζεστός άνθρωπος με υψηλή ευφυΐα αλλά με αδυναμία να οριοθετήσει τον εαυτό του και τους άλλους. Το έλκουν άνθρωποι που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα ψυχολογικής φύσεως κ όχι μόνο καθώς θέλουν να βοηθάνε. Βλέπουν τους εαυτούς τους μέσα από τα μάτια των άλλων. 

Το "καλό παιδί" πιστεύει ότι πρέπει να ικανοποιεί τους άλλους για να πάρει αγάπη, εκτίμηση και αποδοχή καθώς υποτιμάει τον εαυτό του. Πολλές φορές δεν εκφράζει ειλικρινά τις απόψεις του αλλά λέει στους άλλους αυτό που θέλουν να ακούσουν.

Είναι αυτός ο συγγενής που ξημεροβραδιάζεται στα νοσοκομεία, ο φίλος που πάντοτε θα σου δώσει δανεικά, που θα τρέξει για σένα, που θα ξεχάσει τις προσωπικές του ανάγκες, θα σε τρέξει στους γιατρούς και θα επωμιστεί όλα τα βάρη μέχρι να ξεπεράσει τα όρια του και να σκάσει βέβαια.

Το καλό παιδί δεν διεκδικεί ότι αξίζει με αποτέλεσμα να είναι κακοπληρωμένος υπάλληλος, αδικημένος/η σύντροφος. Δεν προορίζεται για καριέρα καθώς μερικές θέσεις καλούνται να δυσαρεστήσουν, απολύσουν άλλους και έτσι απαιτούν την σκληρότητα που δεν διαθέτουν.

Το καλό παιδί καταπιέζει τον θυμό του με αποτέλεσμα να εμφανίζει ψυχοσωματικά συμπτώματα, συναισθηματικές υπερφαγίες, ροπή προς τις εξαρτήσεις και σεξουαλικές δυσλειτουργίες (ανοργασμικότητα, πρόωρη εκσπερμάτιση, στυτική δυσλειτουργία), καθώς δεν κάνει σεξ για να απολαύσει αλλά για να ικανοποιήσει το άλλο άτομο.

Είναι το άτομο που θα θέλεις για φίλο αλλά όχι για σύντροφο γιατί θα σε παραμελεί συνεχώς ώστε να είναι εκεί για τους άλλους.

«Καλά παιδιά» μπορεί να γίνουν τα υπερπροστατευμένα παιδιά που κάνουν πάντα αυτό που τους ζητάνε οι γονείς τους με αποτέλεσμα να μην βλέπουν τα δικά τους θέλω και ανάγκες.

«Καλό παιδί» μπορεί να γίνει επίσης το παιδί που δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα οι γονείς του μαζί του για οποιονδήποτε λόγο π.χ αντιμετώπιζαν κατάθλιψη ή είχαν οι γονείς κάποιο άλλο άρρωστο παιδί να κοιτάξουν ή είχαν πολλά παιδιά κ.τ.λ.

Μπορεί επίσης να είχαν οι γονείς συγκρουσιακή σχέση κ το παιδί να ήταν ο συνδετικός κρίκος που έλυνε τις διαμάχες (δικηγόρος) ή ανακούφιζε τον πόνο των γονιών του (ψυχολόγος) κ έτσι έπαιρνε την προσοχή και την επιβράβευση των γονιών. Το παιδί μαθαίνει έτσι να παίρνει το μπράβο μέσα από την βοήθεια.

Το "καλό παιδί" δυσανασχετεί με την συμπεριφορά των άλλων «μη καλών παιδιών» και συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους τους οποίους επικρίνει όταν δεν είναι διαθέσιμοι ή όταν του λένε όχι.

Μόλις το καλό παιδί αλλάξει κάποιοι θα φύγουν από κοντά του καθώς δεν θα τους εξυπηρετεί πλέον.

Εσύ αποφασίζεις!